Edirne’nin son yıllarda kentsel gelişimde atak yaptığını söylersek hiç de yanılmış olmayız. Özellikle Saraçlar Caddesi, Çilingirler Çarşısı, Tahmis Çarşısı ve Eski Camii çevresindeki düzenlemeler Edirne’nin çehresini oldukça değiştirdi. Belediye’nin yaptığı bu tip çevre düzenlemelerinin yanında Anıtlar Yüksek Kurulu’nun başarılı projeleriyle gerçekleştirilen tarihi eserlerin restorasyonları da Edirne için büyük kazanç olmuştur.        Yaptığı işler için Belediye Başkanı Hamdi Sedefçi’nin hakkını vermek gerekir fakat bunlar Edirne için yeterli midir dersek tabi ki yeterli değildir. Öncelikle Edirne’nin yolları çok kötü. Köy yollarının kent merkezindeki yollardan daha iyi olduğunu düşünüyorum. Bunda doğalgaz kazılarının da olumsuz etkisi olabilir fakat doğalgaz hattı uzun süre önce döşenen yollarda dahi herhangi bir düzeltme yapılmadı. Bu kış oldukça fazla kar yağdığı için karlar eridikten sonra yolların delik deşik olacağı su götürmez bir gerçek. Belediyenin kış sonunda bu iş için önlem alacağını umuyorum.        Edirne’nin yol problemi dışında hava kirliliği ve çarpık kentleşme sorunu olduğunu düşünüyorum. Hava kirliliğine kentin dışarıdan aldığı göçün büyük etkisi var. Malum Edirne’nin nüfusu gittikçe artıyor fakat hava kirliliği doğalgaza geçilmesiyle sanırım büyük ölçüde azalmış olur. Ancak kentleşme sorunu giderek büyüyor. Kavgaz, Esentepe gibi yeni yerleşim yerlerinde imar planlarının düzensiz yapılması yollara ve konutların yerleşimlerine karmakarışık bir yapı kazandırmış. Edirne’ye ilk defa gelen birine Şükrüpaşa Mahallesi’nde bir adresi tarif etmeniz neredeyse imkansız. Yüzlerce yıllık semt Kaleiçi bile günümüzde yapılan yerleşim bölgelerinden çok daha düzgün ve planlı.        Edirne’nin çevresel sorunlarının dışında çok büyük bir problemi daha var. O da kent içindeki işsizlik sorunu. Edirne’yi ayakta tutan geçim kaynağı yıllardan beri tarımdı. Ancak son yıllarda tarım sektöründeki gerileme Edirne’yi direkt olarak etkiledi. Edirne’de ekonomik hayatın canlı olabilmesi için çevre köylerdeki ya da ilçelerdeki tarımla uğraşan kesimin ekonomik durumunun iyi olması gerekir. Edirne’deki ekonomik canlılığı sağlayan buydu. Günümüzde ise ekonomik açıdan bitmiş bir köylü kesimi var. Bu insanların cebinde para olmadığı için bırakın alışverişi gezmek için bile Edirne’ye gelemiyorlar. Edirne’de sanayinin gelişmemiş olduğunu zaten biliyoruz. Edirne’yi şuan için ayakta tutan şey öğrenciler, askerler, memurlar ve az da olsa sınır ticareti. Edirne’de yükseköğretim görmüş kesimin yaşama şansı neredeyse hiç yok. Çevreden gördüğümüz kadarıyla da üniversite okuyan kişiler genelde başka illerde işler bulup oraya yerleşiyorlar. Yani Edirne dışarı göç veriyor. Fakat istatistiklere baktığımızda kent nüfusunun giderek arttığını görüyoruz. Bu da Edirne’nin hem göç verdiğini hem de göç aldığını bizlere gösteriyor. Edirne’nin yerli halkı başka illere giderken diğer illerden de bazı insanlar iş bulabilmek umuduyla Edirne’ye yerleşiyor. Dolayısıyla bu durum Edirne’nin sosyolojik durumunu da oldukça etkiliyor. Pek çok insan sanayi açısından yatırım yapılmamasından şikayetçi fakat ben bundan son derece memnunum. Açıkçası Edirne’nin Çorlu gibi olmasını istemiyorum. Edirne’de iş olanaklarının artması gerekiyorsa, tarım sektöründe seyredilen yanlış politikalardan vazgeçilmeli, turizm sektörünün gelişmesi için çalışmalar yapılmalı. Edirne gelişecekse böyle gelişmeli. Çorlu gibi olacaksa hiç gelişmesin böyle bakir kalsın daha iyi.

       Edirne’nin kalkınmasında öncelikle siyasi iradeye, sonra yerel yönetimlere ve son olarak da Edirne halkına önemli görevler düşüyor. Umarım herkes bu büyük sorumluluğunun bilincinde olur.